Hoe klein wij zijn

kleine aarde

Het is onvoorstelbaar hoe klein wij zijn ten opzichte van de zon, en de zon ten opzichte van andere sterren.

Ons leven lijkt het grootste en meest centrale punt van de wereld. En dat is ook niet gek, we zijn geëvolueerd tot wezens met zelfbewustzijn. Wat er om ons heen gebeurt toetsen we: kan ik hier mijn voordeel mee doen, of is dit een bedreiging voor me? Dat kan ons opslokken waardoor we alleen met onze eigen problemen bezig zijn.

Tegelijk zijn onze levens onvoorstelbaar klein in verhouding met het universum. We zijn een stipje dat met een gigantische snelheid door de ruimte scheert, rond een van de miljarden en miljarden sterren in de Melkweg. En er zijn weer miljarden en miljarden van zulke sterrenstelsels. Mijn geest kan de immense grootte niet bevatten. De volgende twee prachtige videos van enkele minuten zetten in verhouding hoe klein ons planeetje is in het universum.

Het zet je aan het denken, het relativeert in hoeverre iets ertoe doet. Je vreet je misschien op om iets wat je dwarszit – terwijl het universum gewoon doorgaat met de snelheid van het licht en over miljarden jaren ons sterrenstelsel is samengesmolten (niet zonder geweld) door een ander sterrenstelsel. Het leven gaat letterlijk gewoon door, ook na de mensheid.

Andersom is er ook iets aan de hand. Ben je in staat het allerkleinste te waarderen? In al zijn nietigheid, kan een klein gebaar, een aanraking, een glimlach je hele wereld veranderen. Wat groot is of wat klein, wat er toedoet of wat niet, hangt maar net af van het perspectief waarmee je het bekijkt.

Wanneer je vanuit het gezichtspunt van het kleine naar het grote kijkt, dan kun je het niet volledig in je opnemen, en omgekeerd, wanneer je met grote ogen naar het kleine kijkt, dan kun je het niet helder onderscheiden. […] Als je bedenkt dat hemel en aarde evenredig zijn aan een graankorrel, dan concludeer je dat het puntje van een haartje zo groot is als een berg, want zo gaat het nu eenmaal wanneer je de dingen bekijkt om hun verschillen te becijferen.

Zhuang Zi, de volledige geschriften, Kristofer Schipper, p.224


Wil je hierop reageren? Stuur mij een persoonlijk bericht.

Deel het met iemand anders: